نمی دونم از چی بگم از این به بعد می خوام از خودم مطلب بنویسم. فعلا چیزی به ذهنم نمی یاد چون خیلی دلتنگم  عزیزم بیا پستتو  بده  منم بعد چیزی به ذهنم اومد میام اضافه می کنم  

یه از شعر از فروغ فرخزاد تقدیم می کنم به عشقم:

نگاه کن که غم درون دیده ام
چگونه قطره قطره آب می شود
چگونه سایه ي سیاه سرکشم
اسیر دست آفتاب می شود
نگاه کن
تمام هستیم خراب می شود
شراره ای مرا به کام می کشد
مرا به اوج می برد
مرا به دام میکشد
نگاه کن
تمام آسمان من
پر از شهاب می شود
 تو آمدی ز دورها و دورها
ز سرزمین عطرها و نورها
نشانده ای مرا کنون به زورقی
ز عاجها ز ابرها بلورها
مرا ببر امید دلنواز من

ببر به شهر شعرها و شورها
به راه پر ستاره می کشانی ام
فراتر از ستاره می نشانی ام
نگاه کن
من از ستاره سوختم
لبالب از ستارگانِ تب شدم
چو ماهیان سرخ رنگ ساده دل
ستاره چینِ برکه های شب شدم
چه دور بود پیش از این زمین ما
به این کبود غرفه های آسمان
کنون به گوش من دوباره می رسد
صدای تو
صدای بال برفی فرشتگان
نگاه کن که من کجا رسیده ام
به کهکشان به بیکران به جاودان
کنون که آمدیم تا به اوجها
مرا بشوی با شراب موجها
مرا بپیچ در حریر بوسه ات
مرا بخواه در شبان دیر پا
مرا دگر رها مکن
مرا از این ستاره ها جدا مکن
نگاه کن که موم شب براه ما
چگونه قطره قطره آب میشود
صراحی سیاه دیدگان من
به لالای گرم تو
لبالب از شراب خواب می شود

 به روی گاهواره های شعر من
نگاه کن
تو میدمی و آفتاب می شود

خداحافظ!