اين تويي که تو قصه ها ست ريشه تو درد ما داره
هواي بال و پر زدن براي عاشقا داره

موسيقي غريب غم گم شده توي ناله هاش
تو خالي پياله مون عطش ميريزه از صداش

اين تو کجاست که خاليه صداي پاش رو پله ها
شکوه پرچمش ديگه مچاله شد رو قله ها

ببين که روح تشنگي ش جز به سراب نميرسه
شيهه ي اسب خسته شم پاي رکاب نميرسه

پس با کدوم بهار مياد کسي که جنس بارونه
غربت نسل عاشقو تو سينه ها ميسوزونه

پهلوون تو قصه ها خود تويي خود منم
ميزنه نبضم تو رگت مي تپه قلبت تو تنم

فصل من و تو ما شدن فتح همه ستاره هاس
تو اين ولايت بعد از اين نوبت عاشقي ماس

تمام نا تمام من با تو تمام ميشم
شاعره بي نام ونشان صاحب نام ميشود

تمام من به نام تو شعر دوباره ميشوم
بند سکوت کهنم چهار پاره ميشود

تمام نه تمام نه که جام نا تمام لب ريخته ام
تمام نه تمام نه که نا تمامي از تو آويخته ام

تمام نا تمام من با تو تمام ميشم
شاعره بي نام ونشان صاحب نام ميشود

در اين حرير خانگي روي ترنه نشسته ام
تمام خون من شبي پر از ستاره ميشود

از تو بر اين ترانه ها تور ستاره مي چکه
براين بلند بي صداغزل دوباره مي چکه

تمام نه تمام نه که جام نا تمام لب ريخته ام
تمام نه تمام نه که نا تمامي از تو آويخته ام

تمام نا تمام من با تو تمام ميشم
شاعره بي نام ونشان صاحب نام ميشود

چکه کن اي ابرک من مثل ستاره بر زمين
طلوع ميلاد من را در شب بي سحر ببين

باز چرا تنها نشستي چرا باز چشمات وبستي؟
حيف اون چشماي خوشگل حيف اون دل كه شكستي
از كسي دلگير شدي كه اينجوري چشمات يه درياست
شايدم فكر ميكني كه كسي منتظرت اونجاست
اخه اي اهوي غمگين مگه اون با تو چه كرده؟
چرا توفكر مي كني كه ميره وبر نمي گرده؟
مي دونم چقدري با اون حرفاي نگفته داشتي
پس چرا ديروز نرفتي دلشو تنها گذاشتي؟
همه مي دونن چقدري به تو ودل تو بد كرد
مي دونن از پشت پرده به يكي ديگه نگاه كرد
اونروز و يادم نمي ره كه چقدر تو گريه كردي
كه چقدري با نگاهت دلش و بدرقه كردي
خيلي دوست داشتي بدوني چه كسي چشماش وگول زد
اون كيه ساخته با دستاش بين دل شماها سد
يادته بهت ميگفتم نكن اين كارو عزيزم
يه روزي بايد كنارت پا به پات من اشك بريزم
دل تو دادي به دستش نگاتو دوختي به چشماش
تا مي گفت واسم عزيزي تو مي مردي واسه حرفاش
ديگه هيچ كسي نتونست جلوي تو رو بگيره
نمي ذاشتي كسي جز اون ديگه دستاتو بگيره
مهربون بودي و با اون مهربونتري بودي انگار
اما اي اهوي نازم اون بهت نبود وفادار
حالااينجا تو نشستي با يه قلب پاره پاره
توي اسمون چشمات نمي بينم من ستاره
فكر نكن كه تنها هستي من و اسمون باهاتيم
اينقدر تو مهربوني كه پيشت ما خاك پاتيم
دلي رو كه داده بودي روزگارپسش ميگيره
اوني كه وفا نداره توي تنهائي مي ميره
من ميدونم كه يه روزي اون پشيمون ميشه بازم
ميادش با يه بغل گل پيش تو اهوي نازم

 باز هم امشب زير لب صدايت مي كنم
اشك مي ريزم دو چشمم را فدايت مي كنم
در نگاه خسته ات دنبال حرفي تازه ام
هرچه مي خواهي بگو من هم دعايت مي كنم
خسته اي طاقت نداري مي روي آخر سفر
طاقت اشكت ندارم پس رهايت مي كنم
رفته اي من مانده ام در انتهاي عشق تو
رفته ام قربان عكست جان به پايت مي كنم

با غریبگی چشمات توی آینهء نگاهت
یه شکست تازه خوردم تو اطاق سرد حسرت
کنج تنهایی نشستم شب و روزامو شمردم
تویی که خوب میدونستی که طلوع زندگیمی
بعد اون شبای تاریک حالا تو غروب یادت
تو دیگه نمیشناسی منو که برات میمردم
تو خزون دل سپردن دست تو وداع آخر
دست من یه بیصدا بود تو قمار آشنایی
با اشارهء نگاهت برگ آخرو میبردم

اون همه وعدهء فردا اون همه خیال ساختن
از لب تو میشنیدم من خوش خیال ساده
همه عمرمو فروختم حرفای تو رو خریدم
از کتاب سرنوشتم از نگاه تو میخونم
که دیگه گم شده ام من تو شب کویر بختم
واسه پیدا کردن راه یه ستاره هم ندیدم
تو خزون دل سپردن دست تو وداع آخر

چه بهونه ی قشنگی
واسه یک شروع تازه
تنهایی خودش یه دنیا
برام انگیزه می سازه

دیگه می خوام عاشقونه
از نو یک ستاره باشم
وا نمی دم به سیاهی
من می خوام حماسه باشم

بس!من دیگه نمی خوام
پا به پای تو بسوزم
من می تونم با یه شبنم
همیشه طوفان بسازم ...

هيچگاه نگذار در کوهپايه هاي عشق کسي دستت را بگيرد که احساس ميکني در ارتفاعات آنرا رها خواهد کرد

اگه يادگار چشمات اشک و اه و نفرينه ، يادگر من اون چشاي نازنينه، اگه من خاطره شدم واسه تو ، تو هنوز يه آرزويي واسه من

اگر یک روز فکر کردی نبودنِ یک کسی بهتر از بودنش هست... چشمانت را ببند وآن لحظه ای که او کنارت نباشد را به خاطر بیاور. اگر چشمانت خیس شد .. بدان داری به خودت دروغ می گویی وهنوز دوستش داری....!؟ هنوز دوستت دارم.