در این سال نو دل شما به لطافــــــــــت گلهای بهاری و افق پیشرفتـــــــــــان به سپیدی سپیده و ســــــــــتارگان آسمان زندگیـــــــــــتان همچون شباهنگ درخشنده باد

وقتي كه بوي بارون ميپيچه تو خيابون
دلم ميخواد بمونم مي دونم نميتونم
وقتي صداي چيك چيك ميپيچه تو آلاچيق
دلم ميخواد بموني مي دونم نميتوني
وقتي مي شينه رو خاك يه قطره از آسمون
عطرش ميپيچه آروم به زير چطر ناودون
وقتي يه قطره بارون يواش يواش و لرزون
مي شينه روي پلكام به زير طاق ايوون

دلم ميگه ميتونم اگه بخوام بمونم
چتري باشم براي گريه اين آسمون

امشب تو اين خيابون نگاه كن به آسمون
توو قطره بارون ببين چشاي گريون
يه دل پر از هياهو صداي كمي لرزون
ازت ميخواد بموني ميدونم كه ميتوني

كاش بودي تا دلم تنها نبود
اسير غصه ي فردا نبود
كاش بودي تا براي قلب من
زندگي اينگونه بي معنا نبود
كاش بودي تا لبان سرد من
قصه گوي قصه ي فردا نبود
كاش بودي تا نگاه خسته ام
بي خبر از موج و دريا نبود
كاش بودي تا زمستان دلم
اين چنين پر سوز و پر سرما نبود
كاش بودي تا فقط باور كني
بعد تو زندگی زیبا نبود

نمی گویم فراموشم مکن هرگز،ولی گاهی به یاد آور،

 رفیقی را که دانی نخواهی رفت از یادش                      

وقتي كه تنهايي مياد حس مي كنم كه بي كَسم 

ترانه هام مي سوزن و بريده مي شه نفسم

 ثانيه ها مي گذرن ، هيچ موقع فردا نمي ياد

دلم ديگه زندگي رو با اين همه درد نمي خواد

بسه آخه چقدر مي خواي منو به بازي بگيري 

كاشكي كه راحتم كني بگي الهي بميري 

بي رحمي عادتت شده ،‌ دست خودت نيست مي دونم 

آخر يك روز ميري و من تو حسرت تو مي مونم 

لعنت به اون دل سياه نفرين به اين بخت بدم 

سياه شده روز و شبم ، اسير و در به در شدم 

قصه ي ما رو هر كي مي خونه مي گه شاعرم 

واسه نوشتن دروغ دست هاش هميشه حاضره 

بسه آخه چقدر مي خواي منو به بازي بگيري 

كاشكي كه راحتم كني بگي الهي بميري ...

وقتی که خاکم می کنن ، بهش بگین پیشم نیاد
بگید که رفت مسافرت ، بگین شماره ای نداد

یه جور بگین که آخرش ، از حرفاتون هول نکنه
طاقت ندارم ببینم ، به قبر من نگاه کنه

دونه به دونه عکسامو بردارید آتیش بزنید
هر چی که خاطره دارم ، برید و از بیخ بکنید

نذارید از اسم منم یه کلمه جا بمونه
نمی خوام هیچ وقت تنمو ، توی گورم بلرزونه

برو آتیش به قلب من نزن ، بذار نگاهت از یادم بره
بذار واسه همیشه قلب من ، چال بشه با من کلی خاطره

برو نمی خوام ببینی ، خونه ی من خالی شده
همدم من به جای تو ، ریگای پوشالی شده

اونکه می گفت می مُرد برات ، دیدی راس راسی مرُد
رفت و همه خاطرشم ، به خاطرت برداشت و برد

بهش بگین نشست به پات ، بهش بگین نیومدی
بهش بگین دوسِت داره ، با اینکه قیدشو زدی

نشونیه قبر منو ، بهش ندین خوب می دونم
میاد جای همیشگی ، سر قرار تو رودخونه

اي گل من گل شبو واسه شبهام ميشي خوشبو
دل ميگه بي تو ميميرم واسه من هستي يه دل جو

همه شبها هستي بيدار دل من شده گرفتار
دلو از خودت نرنجون من ميشم برات يه هميار

شبها زيبا ميشه با تو غصه هام وا ميشه با تو
اين همه قشنگيهارو چه كسي داره بجز تو

من بدون بوت ميميرم كمكم كن جون بگيرم
نزار اينجا منو تنها من به عشق تو اسيرم

هيچي مثل تو نميشه زندگيم بي تو نميشه
توي شب تو رو شناختم عطرشب بي تو نميشه

شبها زيبا ميشه با تو غصه هام وا ميشه با تو
اين همه قشنگيهارو چه كسي داره بجز تو

 

بسی گفتند : دل از عشق بر گیر
که : نیرنگ است و افسون است و
جاهست !
ولی ما دل به او بستیم و دیدیم
که این زهر است ، امّا !
نوشداروست .

خانه به دوش تو شدم
بنگر که مرا تا کجا کشاندی
عاشق روی تو شدم
تو که جان مرا به لبم رساندی
ای با تو بودن حسرت دیرینه من
ای راز عشقت تا ابد در سینه من
ای با تو بودن حسرت دیرینه من...
از تو بریدن خیلی سخته نازنین
به تو رسیدن خیلی سخته نازنین
از تو بریدن خیلی سخته خیلی سخته نازنینم
به تو رسیدن خیلی سخته خیلی سخته نازنینم...

چیزی نگو قسم نخور تموم حرفات یه دروغه

کسی نگفت خودم دیدم خونه ی قلب تو شلوغه

چیری نگو لیاقتت عشق مقدسم نبود

حس می کنم نبودی و بودنتم یه قصه بود

تو که مردی و این حرف آخره

بذار عشق تو از خاطرم بره

فکر می کردم قلبت مال منه

اما انگار صد شاخه می پره

اسمتو پاک کردم از تو دفترام

بی خودی قسم نخور دیگه سخته برام

تو را باور داشتم و می خواستمت

چرا آتیش کشیدی به همه باورام

کسی نگفت بهم من خودم دیدم

اما راستشو بخوای چیزی نفهمیدم

چرا وقتی تو رو از عشق خالی دیدم

به جای گریه به حالت می خندیدم

شایدم واسه اینه که بی ارزشی

واسه همه عروسک نمایشی

چرا به چيزي يا كسي وابسته مي‌شوي ؟ زيرا مي‌ترسي از دستش بدهي. ممكن است كسي آن را بدزدد!!! ترس تو از آن است كه آنچه را امروز داري، فردا از كف بدهي. كسي چه مي‌داند كه فردا چه در آستين دارد!!! در ساحت عشق، بايد عريان شوي. تو و معشوق بايد چنان در شور عشق غرق شويد كه از تو نشاني در تو نماند و از او نشاني در او. وقتي در عشق محو شوي، ديگر چه كسي مي‌ماند كه وابسته شود ؟ وابسته به چه كسي ؟ عاشق، در لحظه اكنون و اين جا زندگي مي‌كند . براي او فردايي وجود ندارد.

بعضي‌ها مي‌گويند به ديگري وابسته شده‌اند اما عشق، رهايي از تمامي وابستگي‌هاست. وقتي همه چيز و همه كس را دوست داري، به هيچ چيز وابسته نيستي.

از عشق قفس نساز. كساني كه از عشق قفس مي‌سازند، هرگز به تجربه‌ي عشق حقيقي نايل نمي‌شوند. عشق، آزاد مي‌كند.

تو نمي‌تواني كمتر يا بيشتر دوست بداري. زيرا عشق كميت نيست، بلكه كيفيت است. كيفيت را نمي‌توان اندازه گرفت. عشق، خاصيت دلي‌ست بي‌پيرايه و آرام كه آسمان را در خود مي‌تاباند. * عشق، رابطه نيست؛ سهيم شدن است، آب شدن است، اتحاد است. در خنكاي سايه سار عشق، تب مي‌كني. آري، عشق پديده‌اي‌ست متناقض‌نما. همه‌ي چيزهاي خوب و حقيقي دنيا متناقض نمايند.

عشق، خود بسنده است. عشق، براي آنكه كامل شود، به چيزي جز خود محتاج نيست. عشق، اگر عشق است كامل است. عشقي كه كامل نيست عشق نيست براي مثال ، دايره ، كامل است . ما دايره ناقص نداريم. همه ي دايره‌ها كامل‌اند ، اگر دايره كامل نباشد، دايره نيست. كمال، خاصيت عشق است. هر عشقي، اگر عشق باشد، كامل نيز هست.